G1

 PGA

 PGB

 PG6A

 PG6B

 PG7A

 PG7B

 PG8A

 PG8B

 PG9A

 PG9B

 PG10A

 PG10B

 PG11A

 PG11B

 PG12A

 PG12B

 PG13A

 PG13B

 PG14A

 PG14B

 PG15A

 PG15B

 PG16A

 PG16B

 PG17A

 PG17B

 PG18A

 PG18B

 PG19A

 PG19B

 PG20A

 PG20B

 PG21A

 PG21B

 PG22A

 PG22B

 PG23A

 PG23B

 PG24A

 PG24B

 PG25A

 PG25B

 PG26A

 PG26B

 PG27A

 PG27B

 PG28A

 PG28B

 PG29A

 PG29B

 PG30A

 PG30B

 PG31A

 PG31B

 PG32A

 PG32B

 PG33A

 PG33B

 PG34A

 PG34B

 PG35A

 PG35B

 PG36A

 PG36B

 PG37A

 PG37B

 PG38A

 PG38B

 PG39A

 PG39B

 PG40A

 PG40B

 G2

 PGA

 PGB

 PG41A

 PG41B

 PG42A

 PG42B

 PG43A

 PG43B

 PG44A

 PG44B

 PG45A

 PG45B

 PG46A

 PG46B

 PG47A

 PG47B

 PG48A

 PG48B

 PG49A

 PG49B

 PG50A

 PG50B

 PG51A

 PG51B

 PG52A

 PG52B

 PG53A

 PG53B

 PG54A

 PG54B

 PG55A

 PG55B

 PG56A

 PG56B

 PG57A

 PG57B

 PG58A

 PG58B

 PG59A

 PG59B

 PG60A

 PG60B

 PG61A

 PG61B

 G3

 PG5A

 PG5B

 PG6A

 PG6B

 PG7A

 PG7B

 PG8A

 PG8B

 PG9A

 PG9B

 PG10A

 PG10B

 PG11A

 PG11B

 PG12A

 PG12B

 PG13A

 PG13B

 PG14A

 PG14B

 PG15A

 PG15B

 PG16A

 PG16B

 PG17A

 PG17B

 PG18A

 PG18B

 PG19A

 PG19B

 PG20A

 PG20B

 PG21A

 PG21B

 PG22A

 PG22B

 PG23A

 PG23B

 PG24A

 PG24B

 PG25A

 PG25B

 PG26A

 PG26B

 PG27A

 PG27B

 PG28A

 PG28B

 PG29A

 PG29B

 PG30A

 PG30B

 PG31A

 PG31B

 PG32A

 PG32B

 PG33A

 PG33B

 PG34A

 PG34B

 PG35A

 PG35B

 PG36A

 PG36B

 PG37A

 PG37B

 PG38A

 PG38B

 PG39A

 PG39B

 PG40A

 PG40B

 PG41A

 PG41B

 PG44A

 PG44B

 PG45A

 PG45B

 PG46A

 PG46B

 PG47A

 PG47B

 PG48A

 PG48B

 PG49A

 PG49B

PG19A

Divinus in essentia sua invenit perfectam sufficientiam, est enim simpliciter perfecta, ut supra ostensum est. Non igitur ex ea in aliquid aliud discurrit. Rursus. Omnis intellectus ab uno in aliud discurrens est in potentia, conclusiones enim ab intellectu discurrente in principiis solum potentia cognoscuntur. Sed / intellectus divinus / in deo nulla est potentia, ut supra probatum est. Non est ergo intellectus eius discursivus.

Adhuc. Omnis scientia quae habetur per discursum, est scientia causata, nam intellectus principiorum causa est scientiae conclusionis.

Si ergo deus aliqua discurrendo cognosceret, esset in eo aliqua scientia causata. Sua autem essentia non est causata, ut supra ostensum est. Talis ergo scientia non esset sua essentia, et sic deus esset subiectum accidentis, cuius contrarium supra ostensum est. Item. Notitia quae nobis naturaliter inest, absque discursu a nobis habetur, ad cognoscenda enim principia naturaliter cognita ratio non discurrit. Sed omnium quae deus cognoscit notitia non solum est ei naturalis, immo est eius natura, ut ostensum est. Nihil ergo discursive cognoscit. Huic attestatur quod dio. Dicit VII c. De di. No..

Ex hoc autem quod dei notitia non est discursiva, manifeste apparet quod in ea non est successio, nam ex hoc intellectus discursivus est quod unum prius et aliud posterius cognoscit vel considerat.

Adhuc. Ubi nulla est diversitas, non potest esse successio, quia idem non est prius seipso. Sed intelligere dei est una et eadem operatio nullam diversitatem habens, cum sit ipsa divina essentia, quae est una et simplex, ut probatum est. Non ergo intelligit aliquid prius et aliquid posterius. Praeterea. Simul res cognoscitur cum intellectus cognoscibilis specie informatur / si / ut patet in visu. Si ergo deus prius cognosceret unum quam aliud, prius informaretur specie unius quam specie alterius, et sic intellectus eius informaretur alia specie quam sua essentia. Item. Eadem est dispositio in esse et veritate, secundum philosophum in secundo metaph., et per consequens in essendo et cognoscendo, nam unumquodque cognoscit inquantum est actu, ut probatur in IX metaph.. Sed talis est dispositio in essendo quod deus similiter se habet ad omnia, non autem omnia similiter ad ipsum, ut patet in libro de causis. Ergo et intellectus eius similiter se habet ad omnia quae cognoscit, non per prius et posterius. Sed cognita non similiter se habent ad ipsum, nam per prius ab eo cognosci dicuntur quae magis accedunt ad perfectam rationem cognoscibilitatis, quae in sua essentia summe invenitur. Et propter hoc ipsa est primum a deo cognitum.

Aut enim ipse est immediata causa omnium rerum, aut mediantibus aliis est causa aliorum.

Ponatur ergo primo # aut igitur causa est omnium immediate, aut quorundam mediantibus aliis.

Sed cognitis omnib- # de omnibus # distinctam # potentia enim intelli- / cum sit intellectualis secundum suam essentiam intelligens, unumquodque / enim / autem / agit secundum modum suae essentiae # praeter intentionem proveniens, quia, cum in distinctione rerum mundus compleatur, sequeretur mundum factum esse a casu. Ut democritus ponebat, quod esse impossibile infra ostendetur # alicuius causae ponere intentionem # prove- #